De eerste twee maanden in Guatemala

Lise vertelt:

Ondertussen ben ik hier al twee maanden en de tijd vliegt voorbij. De mensen zijn hier ongelooflijk vriendelijk en proberen alles om mij thuis te doen voelen maar dat is geen enkel probleem want ik voelde me hier al direct thuis. Niks kan tegenop de gastvrijheid van de locals, het heerlijke eten en de prachtige natuur van Guatemala! Alleen moet ik nog wennen aan de beperkte beenruimte van het openbaar vervoer. Ik ben volop aan het meedraaien in het centrum en ga ook als kinesitherapeut mee met de schoolkinderen als er meerdaagse sportwedstrijden zijn (Special Olympics zwemmen en atletiek). De kinderen en patiënten helpen me ook mijn Spaans bij te schaven, ondertussen is mijn woordenschat al enorm uitgebreid. Ik heb het enorm naar mijn zin hier en kan niet wachten wat de toekomst hier brengt!

 

 

Tumbador steunt slachtoffers Volcán de Fuego

Op 3 juni jongstleden werd Guatemala getroffen door de ergste vulkaanuitbarsting sinds 1929. Hoewel dat niet tot onze kerntaak behoort, vinden wij dat we niet blind kunnen blijven voor de situatie in Guatemala. Ons plaatselijk project, Asociación Gissell, heeft een inzamelactie van goederen op poten gezet. Omdat goederen opsturen te veel tijd vergt, heeft Tumbador besloten een financiële bijdrage te leveren. We hebben zojuist 2.000 euro gestort op de rekening van Asociación Gissell dat zal zorgen dat dit geld goed terecht komt. Wil je zélf nog een steentje bijdragen? We hebben een inzamelactie gelanceerd op Dono.be. Je kan ook storten op de rekening van Tumbador met vermelding "vulkaan". Al deze bijdragen worden integraal doorgestort naar Asociación Gissell om de lokale noden te verlichten. Zoals steeds zijn giften vanaf 40 euro fiscaal aftrekbaar.

Guatemala: patiënt Enelfredo stelt zich voor

Hallo, mijn naam is Enelfredo Emanuel Pérez López.

Ik ben opgegroeid in de wijk ‘el Milagro’ (Spaans voor het mirakel) in San Rafael Pie De La Cuesta, Republica De Guatemala.

Op maandag 15 november 2010 was ik samen met mijn vader aan het werk toen ik  geëlektrocuteerd werd en vanop een hoogte van 7 meter naar beneden viel.  Na 27 dagen in coma te hebben gelegen en nog enkele weken in het ziekenhuis, kwam ik begin 2011 weer terug naar huis. De verschillende breuken die ik had opgelopen waren genezen, maar ik zou voor altijd vanaf mijn middel verlamd blijven.

Enelfredo Enige tijd later hoorden mijn ouders van de Asociación Gissell. Aangezien ik nog te zwak was om naar het revalidatiecentrum te komen, kreeg ik dagelijks bezoek van een kinesist, Mira, toen als vrijwilligster vanuit vzw Tumbador werkzaam in de Asociación Gissell.  Nadat ik thuis genoeg was aangesterkt trok ik meerdere keren per week naar het revalidatiecentrum.

De waarheid is dat deze therapie mij heel veel heeft geholpen om terug zelfstandig te worden. Ongeveer een jaar nadat ik uit het ziekenhuis ontslagen was, ging ik voor het eerst weer naar school. Momenteel zit ik in de vijfde graad Industrial Bachelor and Expert in Computer Science.

Mijn droom is om aan de universiteit Systems Engineer en Telecommunicatie te gaan studeren.

In mijn vrije tijd speel ik ‘gürista’ in een bandje en ben ik voorzitter en coördinator van een groep Christelijke jongeren.

Ik wil graag iedereen bedanken: mijn familie, de dokters in het ziekenhuis, de mensen van ‘la asociación Gissell’, de mensen in België van vzw Tumbador, God en de Maagd Maria, … omdat ze mij een kans gegeven hebben om te leven.  Ook al kan ik mijn benen niet bewegen, ik ben niet aan mijn lot overgelaten. Het feit dat ik in een rolstoel zit betekent niet het einde van de wereld of dat ik minder ben dan alle anderen.

Dus vandaag zeg ik tegen iedereen: kinderen, jongeren en volwassenen “geef niet op”. Hoe hoog het obstakel ook is, hoe hard de beproeving ook mag zijn, er is altijd hoop en kracht om vooruit te gaan.

Saludos,

Enelfredo

 

Klikken voor Asociación Gisell

Asociación Gisell, het Guatemalteekse project dat door Tumbador wordt ondersteund, maakte onlangs een video. Per keer dat de video wordt bekeken op Facebook, krijgen ze 10 cent gestort. Dus zeker eens klikken op https://www.facebook.com/tumbador.vzw/posts/1207118059415427. En delen met je vrienden... 

 

 

Anouk stelt ergotherapeut Diego voor

Na drie maanden samen werken in het hetzelfde lokaal is het tijd om mijn Guatemalteekse collega Diego aan jullie voor te stellen.

Hola Diego, kan je je even voorstellen?

Ik ben een gelukkig persoon van 25, ik ben een grappenmaker. Mijn filosofie is dat een lach de beste therapie is in het leven. Ik hou van avontuur en droom ervan mijn land te kunnen veranderen in een eerlijk land zonder corruptie. Ik woon met mijn grootvader, moeder en twee broers in San Rafael. Mijn vader woont niet bij ons aangezien hij in een ander dorp werkt.

Sinds wanneer werk je hier?

Sinds 3 jaar werk ik in asociación Gissel. Ik zocht werk en doña Lidia Barrios, mijn tante en één van de oprichtsters van het centrum, vertelde me dat het een goede kans was.

Waarom wou je hier graag werken?

Een aantal jaar geleden heb ik een ongeval gehad waarna ik zelf therapie kreeg in Gissel. Na deze periode heb ik mezelf de afspraak gemaakt dat ik op een dag personen zou helpen die hulp nodig hebben, zoals ik ooit zelf hulp heb gekregen.

Heb je voor ergotherapeut gestudeerd? Waar heb je de kennis opgedaan die je nu hebt?

Nee ik ben geen ergotherapeut van opleiding. Momenteel studeer ik voor psycholoog, ik heb enkel op zaterdag les. Wat ik weet van ergotherapie heb ik geleerd van vroegere collega’s en stagairs. Af en toe komt er iemand mij ook bijscholing geven. Ik zoek ook veel op op internet. Ik hou ervan om creatief te zijn tijdens mijn werk en in deze job is dit noodzakelijk.

 

Carnaval in Asociación Gissel

Vrijwiligster Anouk vertelt ons graag over haar tijd in Guatemala... Dit keer vierde ze carnaval mee...

“Ik ben hier nog maar een paar dagen en het is al duidelijk dat de Guatemalteken van feesten houden. Vrijdag is het al een gezellige drukte in het centrum als ik aankom. Leerkrachten lopen enthousiast heen en weer, vandaag is carnaval! Niet verkleed zijn is geen optie, voor mij wordt er snel ergens een bijenpak opgevist. Er komt zelfs een schminker langs zodat iedereen er beeldig uitziet! Een plan is er niet tot er plots wordt beslist dat ze toch een optocht gaan doen. Voor ik het weet is iedereen in een truck gezet, inclusief looprekjes en rolstoelen en zijn we op weg naar het dorp. Daar paraderen de kinderen fier door de straten en hebben we veel bekijks. Er is zelfs last minute een busje met luidspreker opgetrommeld, muziek kan niet ontbreken bij dit gebeuren!

Bij terugkomst wordt iedereen bekogeld met eitjes met confetti en wordt er uiteraard iets lekkers gegeten. Ook met Día de Amistad oftewel Valentijn wordt er gefeest. We gaan met alle kinderen naar de scholen en de markt om lekstokken en knuffels uit te delen. Het centrum laat geen kans liggen om zijn gezicht te laten zien en de dorpelingen vinden het fantastisch.”

 

Guatemala: Anouk vertrekt binnenkort

Ik ben Anouk en ik vertrek begin februari naar Guatemala voor 3 maanden. Ik ben een 27-jarige ergotherapeut uit Antwerpen. Ik werk sinds 5 jaar als ergotherapeut, de meeste ervaring heb ik met kinderen en jongeren met een zware meervoudige beperking. Voor mijn studies heb ik een jaar vrijwilligerswerk gedaan in een Mexicaans weeshuis. Ik kijk ernaar uit om mijn Spaans weer boven te halen en terug naar een Latijns-Amerikaans land te trekken. In mijn vrije tijd houd ik me vooral bezig met muziekspelen, misschien lukt dit in Guatemala ook wel? In Guatemala zal ik zowel in San Rafael werken als in Retalhuleu. In het project in San Rafael ga ik proberen om de ergotherapie die er nu bestaat verder uit te werken aangezien daar een grote vraag naar is. In Retalhuleu is een instelling die nu nog geen ondersteuning van vzw Tumbador krijgt maar hier wel naar vraagt. Ik zal hier op prospectie gaan en nagaan waar en hoe we hen kunnen helpen. Ik kijk al uit naar februari!

 

Guatemala: Bijscholing oktober 2015

In Asociación Gissel in San Rafael werkt men hard aan de continue bijscholing van personeel en ouders. Van 8 tot 10 oktober 2015 kregen ze bezoek van 10 studenten van de opleiding bijzonder onderwijs, een leerkracht gebarentaal en de coördinator praktijkstages van de ‘Universiteit San Carlos’ uit Guatemala-City waarmee een goede samenwerking bestaat. Ook enkele mensen van een ander project, Vida Plena (Retalhuleu), namen deel aan de bijscholing.
Onderwerp van deze bijscholing was het visueel in kaart brengen van de resultaten die de leerlingen (met een beperking) het voorbije jaar behaald hebben. Zo wil men de ouders op een eenvoudige manier informeren over de vooruitgang die hun kinderen gemaakt hebben in het bijzonder onderwijs. Evaluatieformulieren met betrekking tot vaardigheden (zelfstandig eten, stappen, spreken, aankleden, lezen, schrijven , … ) worden in kleuren voorgesteld, zodat ook ouders die niet kunnen lezen de documenten toch begrijpen. De evaluatie dient eveneens als basis voor de werkplanning van volgend jaar en helpt de leerlingen in het juiste niveauklasje te plaatsen.
Alle informatie werd individueel met familie besproken zodat men thuis op bepaalde vaardigheden kan oefenen en eventuele aanpassingen voorzien. Ongeveer 60 familieleden waren aanwezig om naar de professionele uitleg van Gabriela Alvarez te luisteren. Zij benadrukte nogmaals het belang van participatie van de hele familie in de educatie van kinderen met een beperking.

 

Guatemala: De kinderen van Asociación Gissell

Om een idee te krijgen waar ze dag in dag uit mee bezig zijn in het centrum Gissell, is het interessant om eens te luisteren naar een aantal levensverhalen van ‘nuestros niños’. De levensomstandigheden van deze kinderen zijn in veel gevallen sterk verbeterd sinds ze naar het centrum komen. Toch kan de dagelijkse inzet van het personeel niet altijd baten. De samenwerking met de ouders blijft vaak moeilijk.

MARIELA

Mariela is een meisje van 7 jaar met het syndroom van Down. Ze volgt logopedie in Gissel omwille van spraakproblemen. Het is nog niet helemaal duidelijk of ze eigenlijk wel Spaans verstaat. Mogelijk kan ze zich wel uitdrukken in haar moedertaal, Mam. Dit is een van de Mayatalen die nog door de Indígenas gesproken wordt. Ze vermoeden dat haar moeder ook geen Spaans spreekt. Er zijn dus wel wat communicatieproblemen met de familie. Maar ondertussen leert Mariela heel wat woordjes bij, al is ze spijtig genoeg wel regelmatig afwezig door ziekte. Dit is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan de slechte hygiënische omstandigheden waarin ze leeft. Haar huis is niet meer dan een aantal golfplaten tegen elkaar en heeft geen verharde vloer. In 2013 was er een studente sociaal werk die zich over haar ontfermde en zo ook de familie ondersteunde. Het probleem is dat dit project niet bleef duren. Toen de studente afstudeerde stopte ook de ondersteuning, waardoor Mariela en haar gezin zeer snel hervielen in hun oude leefgewoontes.

2014 was succesjaar!

2014 loopt op zijn einde, zo ook in Guatemala, San Rafael in de Asociación Gissell, tijd dus om een stand van zaken op te stellen. Mede dankzij de mond-aan-mondreclame blijft het centrum groeien. Enkele cijfers: dit jaar waren er 64 kinderen ingeschreven in de educación especial, werden er maandelijks zo’n 500 therapiesessies gegeven en kwamen er gemiddeld 45 ouders naar de infomomenten van de psychologe. Om de expertise van de kinesisten en de leerkrachten nog te verhogen, heeft men het voorbije jaar veel aandacht besteed aan de vorming en bijscholing van het personeel. Er werd zowel voor de kinesisten als voor de leerkrachten om de 2 maanden een vorming voorzien.

  • Enkele hoogtepunten van het voorbije jaar:
  • De deelname aan de Special Olympics in de hoofdstad
  • Na 2 jaar van problemen terug stromend water in het centrum
  • Feestdagen die niet onopgemerkt voorbij konden gaan: día del cariño, dag voor mensen met het syndroom van down, moederdag, nationale feestdag...
  • De jaarlijkse radiomarathon
  • De vele (economische) samenwerkingen met andere scholen en mensen uit het dorp.

In 2015 bestaat de Asociación Gissell 10 jaar, reden genoeg voor een feestje. En zoals in Guatemala de gewoonte is gebeurt dat met veel volk, lekker eten, leuke muziek, optredens en piñatas. Maar er wordt volgend jaar niet alleen gefeest, want er zijn enkele doelen die men wil bereiken. Zo wordt nog meer ingezet op de bijscholing en vorming van het personeel, ondermeer door samen te werken met andere scholen en instellingen. Daarnaast willen we van elk kind in het schooltje een rapport maken zodat de leerkrachten een beter zicht krijgen op de werkpunten en de vooruitgang van elk kind. Daarnaast hopen we van start te kunnen gaan met de bouw van een extra multifunctionele ruimte, naast het huidige centrum. Die zaal zal ondermeer gebruikt worden om infomomenten te organiseren voor de ouders van een kind met een beperking. We merken dat dit noodzakelijk is: terwijl vroeger veel ouders niet geïnteresseerd waren in de problemen van hun kind, is dit geleidelijk aan veranderd. Er wordt dus niet stilgezeten in de Asociación Gissell. Dank je wel voor de hulp!

Special Olympics 2014

In juni 2014 stonden de nationale Special Olympics in Guatemala City op het programma. De Asociación Gissell werd geselecteerd om deel te nemen aan de tak atletiek, in de onderdelen 25, 50, 100, 200m en estafetteloop. Na het selecteren van de 21 deelnemers, startten de LO- leerkracht, de ergotherapeut, de coördinator en de kiné met de fysieke voorbereiding van de atleten. We hadden slechts 1 maand om te trainen en de deelnemers de basisprincipes van competitie uit te leggen zoals wachten op het startschot, binnen de lijnen blijven, tijden chronometreren … We gingen er 100% voor.