Vanuit het revalidatiecentrum Wasi Esperanza in Ayacucho ontvingen we dramatisch nieuws. Meerdere medewerkers zijn getroffen door covid-19.

De Krant van West-Vlaanderen publiceert: "Het viel me zwaar dat ik geen afscheid heb kunnen nemen"

Elisa Cottyn die momenteel in Wasi Esperanza in Peru werkzaam is, vertelt over haar patiëntjes.

Elisa vertelt....

Tussen het werken door, wordt hier in Wasi Esperanza ook tijd gemaakt voor ontspanning.

Elisa vertelt:

Ondertussen is het al zeven weken geleden dat ik vol spanning vertrok richting het mooie en authentieke Ayacucho om er aan de slag te gaan als kinesitherapeut.

Tijdens onze doorreis in Peru bezocht ik met ons gezin het revalidatiecentrum in Ayacucho. Enkele dagen lang mochten we even meedraaien met de revalidatietherapieën, het kinderdagverblijf en zelfs de hulp voor de ouders.

We voelden daar zelf aan dat dit laatste waarschijnlijk even belangrijk is als de revalidatie zelf. Niet alleen heerst er nog steeds een enorme taboe rond fysieke en mentale beperkingen maar de ziektezorg is op dat gebied nog erg achtergesteld. Vaak weten ouders niet waar te beginnen met alle procedures en gesprekken met dokters, waar ze grote delen niet van begrijpen. Om ze hiermee te helpen zijn er sociale assistenten die met hen meegaan om alles duidelijk te maken en hen te helpen het meeste uit de dure hulp te krijgen.

Voor de kinderen zelf zijn er dus opvangmogelijkheden en revalidatietherapieën, waaronder fysieke en mentale sessies. Elk jaar wordt er een vrijwilliger vanuit België naar het centrum gestuurd die de lokale werknemers ondersteunt en hen methodes aanleert zodat deze het later volledig zelfstandig kunnen doen. Hier vind ik dat een onderschatte waarde van het project zit. Want buiten de kinderen met een beperking te helpen worden er ook mensen opgeleid om dit te doen, zo wordt er nog een tweede groep mensen geholpen.

Op het einde van ons verblijf vertrok ik er met een heel goed gevoel, wetend dat Tumbador vanuit de andere kant van de wereld zo een mooi project heeft opgericht en het nu nog steeds coördineert. Het was een oog openende belevenis die me nog heel lang zal bijblijven.

Stijn

Coördinator Karime vertelt dat Wasi Esperanza in Peru intussen heel wat verschillende therapieën aanbiedt. “Dankzij de steun van Tumbador vzw kan Wasi Esperanza een integrale therapie aanbieden aan de patiënten. Met andere woorden: alle kinderen krijgen 1 keer per week kinesitherapie, maar we weten dat dat niet voldoende is. Daarom organiseren we een aantal bijkomende therapieën.

- Paardentherapie: sinds vorig jaar wordt dit wekelijks georganiseerd in het Instituto Nacional de Cultura. Vrijwilligers van de school voor dierenartsen zetten zich in om Limeño, het paard waarmee we de therapie doen, te verzorgen en te vervoeren.

- Watertherapie (of hydrotherapie): dit wordt georganiseerd door onze kinesisten. Elke week trekken we naar een zwembad in de stad en amuseren de kinderen zich te pletter. Voor de kinesisten is het elke week weer een nieuwe uitdaging.

- Groepstherapie: hiermee zijn we dit jaar begonnen. Voor onze patiënten is het een goede manier om meer vertrouwen te krijgen en meer ouders samen met de kinderen te laten werken. Onze vrijwilligster Aline organiseert deze therapie. Elke sessie is anders omdat ook elke groep anders is. Maar zij zet zich hier heel erg voor in!

Elke week gebeurt er hier dus heel veel en boeken we mooie resultaten. We zijn alle vrijwilligers en sponsors van Tumbador erg dankbaar omdat zij ons in staat stellen om de levenskwaliteit van onze patiënten te verbeteren.”

Laura Van Vaeck, die nu als vrijwilliger voor Tumbador in Wasi Esperanza zit, is gespecialiseerd in hippotherapie en heeft hierrond een project op poten gezet in Ayacucho. Hippotherapie is een vorm van kinesitherapie waarbij gebruik gemaakt wordt van het paard om het kind te helpen met verschillende doelen zoals regulering van extreme spierspanning, evenwicht, stabiliteit, coördinatie en zo meer. Nu wil ze graag een zadel op maat laten maken en daarvoor heeft ze een crowdfundingactie op poten gezet. Doneren kan via deze link.

Emilie Wouters aan het woord: “Het einde van 2017 staat voor de deur; het zijn de laatste weken in Wasi, de laatste therapieën, de laatste verslagen, de laatste vergaderingen en activiteiten… Tijd om weer stil te staan bij onze verwezenlijkingen van dit jaar. Opnieuw zijn ze niet mis. Dit jaar verwelkomden we een 2de (3de met de vrijwilligers erbij gerekend) Peruviaanse kiné, een nieuwe vrijwilligster- ergotherapeute kwam als een geschenk uit de lucht gevallen, op het juiste moment, een lokale erkenning van ons werk door de gemeente Huamanga tijdens de ceremonie voor de dag van de persoon met een handicap en, als kers op de taart, hebben we een pracht van een nieuw huis aan de achterzijde van het Wasi pand. We zijn met ons gat in de boter gevallen of verdienen we dit echt?!

Onze voorzitter Stefan Hertling vertelt... “Afgelopen zomer ben ik samen met mijn gezin afgereisd naar Peru. Hoewel het onze zomervakantie was, konden we natuurlijk Wasi Esperanza in Ayacucho niet links laten liggen. We hebben een vijftal dagen doorgebracht in Ayacucho alvorens we onze rondreis in het prachtige land aanvatten. Tijdens die dagen heb ik heel wat vergaderingen gehad, maar ook ontspannende activiteiten met het personeel van het centrum. Het zou me te ver brengen om van dit alles verslag te doen, maar er zijn twee ervaringen die ik graag met jullie wil delen.